تمامی مطالب مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران میباشد.درصورت مغایرت از گزارش پست استفاده کنید.

جستجو

تبلیغات


حمید مصدق

     ‎‏
    دلم براي کسي تنگ است که آفتاب صداقت را

    به ميهماني گلهاي باغ مي آورد

    و گيسوان بلندش را به بادها مي داد...


    و دستهاي سپيدش را به آب مي بخشيد

    دلم براي کسي تنگ است

    که چشمهاي قشنگش را

    به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت

    و شعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

    دلم براي کسي تنگ است

    که همچو کودک معصومي

    دلش براي دلم مي سوخت

    و مهرباني را نثار من مي کرد

    دلم براي کسي تنگ است

    که تا شمال ترين شمال با من رفت

    و در جنوب ترين جنوب با من بود

    کسي که بي من ماند

    کسي که با من نيست

    کسي که . . .

    - دگر کافي ست.

    این مطلب تا کنون بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ پنجشنبه 11 دي 1348 [ گزارش پست ]
    منبع
    برچسب ها : ,
    حمید مصدق

تبلیغات


    Ads1

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز یکشنبه 7 خرداد 1396

تبلیغات

ads2

تبلیغات

ads3

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر